نايينى در مقدمهء ترجمهء ملل و نحل درست باشد كه او را همراه با شاه علاء الدين محمد در بقعهء شهشهان اصفهان دفن كردند . « 1 » آرامگاه شاه علاء الدين محمد كه از سادات حسينى اصفهان بود ، امروزه در كوى شهشهان ، بدون سنگ‌نوشته ، باقى و مشهور است ، ولى قبرهاى همراه آن ، همگى از ميان رفته‌اند و تنها سنگهايى در اطراف پراكنده دارند كه نوشته‌هايشان در اثر گذشت ايام فرسايش پيدا كرده است . دربارهء مدفن افضل الدين صدر تركه اين نكته نيز محتمل است كه او را در جنب مسجد لبنان دفن كرده باشند كه بنا به قول سيد مصلح الدين مهدوى ، مقبرهء خانوادگى آل تركه بود و امروزه اثرى از آن بر جاى نيست . « 2 » 1 - 3 . خواجه حبيب اللّه در تذكره‌ها سخن از وى بسيار مجمل است . خوب‌صورت و نيكوسيرت و در نهايت فضل و كمال بود و منصب اقضى القضاتى اصفهان از پدر به وى رسيده بود . طبعى خوش داشت و در نظم به رباعى مايل بود . برخى اشعارش را به جميلهء فصيحه ، شاعره‌اى كه به روش متعه با او مىزيست ، نسبت داده‌اند . حبيب اللّه در جوانى درگذشت . از اشعار اوست : هر چند كه از عقوبت كردهء زشت * در دوزخ هجرانم از آن حور سرشت هنگامهء عشق گرم سازيم چنان * بر دوزخيان برند رشك اهل بهشت « 3 »

--> ( 1 ) . الملل و النحل ، ص 84 - 85 . ( 2 ) . تذكرة القبور ، ص 21 ؛ نگارنده در جستجوى مدفن اين بزرگان و يافتن نشانه‌هايى از خاندان تركه به اصفهان سفر كرد و با مسئولان سازمان ميراث فرهنگى ، استادان دانشگاه اصفهان ، استاد مصلح الدين مهدوى و بازماندگان علاء الدين محمد ، كه امروزه با نام خانوادگى شهشهانى شناخته مىشوند و در كوى تاريخى شهشهان ساكنند ، به گفتگو پرداخت و اسناد تاريخى و نسخه‌هاى خطى اين خاندان را مطالعه كرد ، لكن مطلبى افزون بر آنچه نوشته شد ، به دست نيامد . ( 3 ) . عرفات العاشقين ، ص 321 ؛ مجمع الخواص ، ص 44 . 45 ؛ رياض العارفين ، آفتاب راى ، ص 185 ؛ آتشكده ج 3 ، ص 939 ؛ منتخب اللطائف ، ص 154 .